Monday, October 31, 2011

Thank You and I Love You

Posted by Kyashi at 11:37 PM
If there was something all my friends know about me, that is I can't convey my feelings through words properly.  But nevertheless, I still want them to know how blessed I am to have them as not only my friends but also as my "siblings".

Rex and Minette, though hindi ko masyadong naipapakita, sobra sobra akong masaya pag nakakasama ko kayong dalawa. Kahit sandali lang yung mga oras na yun, kasama yun sa mga treasured moments ko. 

Rex, since day 1, alam mo kung ano yung talagang pinagdadaanan ko. And honestly, kung hindi dahil sayo, hindi ko maiintindihan yung sitwasyon ko.  Sobrang nappreciate ko yung mga advice na binibigay mo and yung kasweetan mo.  Pag kasama kita, sobrang feel ko may kapatid talaga ako.  I mean, yes, may "kuya" talaga ako, pero alam mo yung iba yung kapag nakakausap mo ng madalas ung kuya mo? Atsaka, yung pagsalo mo sa duties ko as coordinator, super thank you talaga. Another thing, yung words of appreciation na sinasabi mo parati sakin, super ang laki ng naitutulong nun sa pagbuild ko ng confidence ko. Sobra sobra akong thankful at nakilala kita. :)


Minette, our ever sweet and mahinhin na bunso :) Alam mo, you just don't know how you remind me of myself nung bagong bago pa lang ako sa ministry.  Even the way I act before, ay nako! parehong pareho ng sayo. :)) LOL (so does that mean, magiging ganito ka na din ba kagulo? :))) HAHA! Joke! :))) ) Bunso, super thank you kasi para akong nagkaroon ng kapatid na mas bata sakin. Na at least nalaman ko kung pano ako mag-alaga if ever nagkaroon ako ng kapatid.  You are a very talented person and a very loving girl.  Be proud and confident sa sarili mo. Naalala mo nung kausap tayo ni Mama Gi? Step up tayo. Kung hindi naman tayo talaga para dito, edi sana wala na tayo dito diba? Nandito naman kami ni Kuya Rex mo palagi to help eh. :)

You guys are God's gift to me and I'll always treasure our friendship. Thank you and I love you. ♥


 

The REAL Katty Copyright © 2012 Design by Antonia Sundrani Vinte e poucos